
Cremona, keman yapımcılığının eş anlamlısıdır ve Cremona keman yapımcılığı da verniğinin eş anlamlısıdır. Bugün bile, eski bir Cremona kemanını tanımanın en önemli göstergesi genellikle verniktir: rengin derinliği, şeffaflığı, ışığın yüzeyi nasıl geçtiği ve ahşabın damarlarını nasıl ortaya çıkardığı.
Kayıp bir sır yok
Yüzyıllardır Stradivari ve Cremona’nın büyük ustalarının vernik “sırrı”ndan söz edilmektedir. Mauro Lucini Atölyesi bir sır olduğuna inanmaz. Bunun yerine, eski keman ustalarının tariflerinin, yaşadıkları dönemi anlamak şartıyla anlaşılabileceğine inanıyoruz.
Görmek, dokunmak, anlamak
Vernik üzerine yaptığımız çalışmalar gözlemle başlar. Eski verniklerin rengini, şeffaflığını ve yaşlanma sürecini inceleriz; dokunarak kıvamını ve yüzeyini değerlendiririz; nasıl hazırlandıklarını ve uygulandıklarını anlamaya çalışırız. Ardından, elde ettiğimiz sonuçları hem görsel olarak hem de dokunma yoluyla eski ustaların boyalarıyla karşılaştırıyoruz.
Tarihsel ve bütüncül bir yaklaşım
17. veya 18. yüzyıldan kalma bir tablonu anlamak için kimyasal analiz tek başına yeterli değildir. Şu soruları soruyoruz: O dönemde Cremona’da yaşam nasıl idi? Hangi malzemeler mevcuttu? Şehrin eczacıları, ressamları, marangozları ve yaldız ustalarında neler bulunuyordu? Ticaret yoluyla, örneğin Venedik’ten hangi reçineler, yağlar ve pigmentler geliyordu?
Bu sorular, renklerin nasıl elde edildiğine, verniklerin hangi maddelerden oluştuğuna ve neden bugün bildiğimiz görünüme sahip olduklarına dair hipotezlerimizi ortaya koyuyor.
Verniklerimiz
Officina Mauro Lucini’nin tüm vernikleri tamamen atölyede hazırlanmaktadır: bu araştırmaya dayalı olarak geliştirilen yağlı vernikler ve alkol-yağlı vernikler. Elde edilen sonuçlar, ürettiğimiz her keman, viyola ve viyolonselde doğrudan kullanılır.


