
Cremona jest synonimem lutnictwa, a lutnictwo z Cremony jest synonimem jej lakieru. Nawet dzisiaj to właśnie lakier często pozwala rozpoznać zabytkowe skrzypce z Cremony: głębia koloru, przejrzystość, sposób, w jaki światło przechodzi przez powierzchnię i uwydatnia słoje drewna.
Żadnych zaginionych tajemnic
Od wieków mówi się o „tajemnicy” lakieru Stradivariego i wielkich mistrzów z Cremony. Warsztat Mauro Lucini nie wierzy w żadną tajemnicę. Uważamy natomiast, że receptury dawnych lutników można zrozumieć, pod warunkiem zrozumienia ich epoki.
Widzieć, dotykać, rozumieć
Nasza praca nad farbą zaczyna się od obserwacji. Badamy kolor, przezroczystość i proces starzenia się dawnych farb; oceniamy ich konsystencję i powierzchnię poprzez dotyk; staramy się zrozumieć, w jaki sposób zostały przygotowane i nałożone. Następnie porównujemy nasze wyniki – zarówno wizualnie, jak i dotykowo – z lakierami dawnych mistrzów.
Podejście historyczne i całościowe
Aby zrozumieć farbę z XVII lub XVIII wieku, nie wystarczy analiza chemiczna. Zadajemy sobie pytania: jak wyglądało życie w Cremonie w tamtych czasach? Jakie materiały były dostępne? Co można było znaleźć u aptekarzy, malarzy, stolarzy i pozłotników w mieście? Jakie żywice, oleje i pigmenty sprowadzano w ramach handlu, na przykład z Wenecji?
Z tych pytań rodzą się nasze hipotezy dotyczące tego, w jaki sposób uzyskiwano kolory, z czego składały się lakiery i dlaczego mają taki wygląd, jaki znamy dzisiaj.
Nasze lakiery
Wszystkie lakiery z warsztatu Mauro Lucini są w całości przygotowywane na miejscu: lakiery olejne i lakiery na bazie spirytusu i oleju, opracowane w oparciu o te badania. Efekty tych prac znajdują bezpośrednie zastosowanie w każdej skrzypce, altówce i wiolonczeli, które budujemy.


